สวัสดีครับครั้งนี้ครั้งที่แปดสิบหกแล้ว วันพุธที่ 17 มกราคม เวลาห้าทุ่มครึ่ง อุณหภูมิ 11'f วันนี้หนาวมากๆในรอบหลายเดือน ตื่นมาแดดจ้าเลย แค่ 9'f อยากรู้กี่ิเซลเซียส ก็เอาสามสิบลบแล้วหารสอง ปาฎิหารณ์มากครั้งผม เมื่อวันอาทิตย์ เพทริอออท เอาชนะทีมอันดับหนึ่งได้ ด้วยหลังจากตามแปดแต้มเหลืออีกหกนาที ทำสิบเอ็ดแต้มรวดเลย เข้าไปชิงแชมป์ AFC กับทีมคู่ปรับ คือ อินเดียน่า โปลิสโคว กลัวว่าเด็กเก่าจะทำพิษอ่ะดิ ก็คือตัวเตะฟิวโกล์ ไง เตะให้ทีมได้แชมป์มาตั้งสองแชมป์แหนะ กลั๊วกลัว ไว้ไงมาเล่าใหม่แล้วกัน บาย

 

สวัีสดีครับครั้งนี้ครั้่งที่แปดสิบห้าแล้ว วันอังคารที่ 2 มกราคม เวลาเกือบเที่ยงคืน อุณหภูมิ37'f วันนี้มีเรื่องทั้งดีและก็เกือบซวยโครตๆ มาเล่าให้ฟังหละ คือว่าเมื่อคืนวันปีใหม่เกิดฝันขึ้นมาว่ะ ทั้งๆที่ไม่ค่อยฝัน แต่ที่ฝันเนี้ยซิ ดันฝันว่าถูกหวยสามใบ แต่ไม่รู้ว่าเท่าไร แต่รู้แต่ว่าถูก เอาเลยกูอยู่นี้มาไม่เคยซื้อหวยขูดซักที ตื่นเช้ามาวันนี้เลยประเดิมซะเลย สามใบ ใบละห้าบาท ขูดใบแรกไม่ถูก ใบสองไม่ถูก ใบสามเนี้ยซิ ดันมีเลขตรงกับเลขที่มันกำหนดสองตัว แต่ว่าเรายังไม่ได้ขูดดูตรงราคานะว่าได้เท่าไร กะรวยแน่แล้วกู มีเลขตรงตั้งสองตัว รางวัลอันดับหนึ่งก็หนึ่งล้าน ดอลล่าร์ ขูดดูปุ๊บ ได้สิบบาท เอาไม่เป็นไร ยังเหลืออีกตัวนึงให้ลุ้น แม่งได้สิบบาทเท่ากัน สรุปว่าลงทุนสิบห้าบาท ได้กลับมายี่สิบกำไร ห้าบาท ไม่เป็นไร ครั้งหน้าฝันใหม่แล้วกัน  แล้วก็มีเรื่อง น่าตื่นเต้นสำหรับเรามาเล่าให้ฟัง ก็เมื่อกี้ ทำงานเสร็จสี่ทุ่มก็กลับบ้าน เจ้าของร้านก็ขับรถกลับตามปกต คุยโทรศัพท์ไปขับไป ไอ้เราก็นั่งหลับตา ทำใจสบายๆ  ปุ๊บได้ยินเสียง แบบว่าคุ้นๆแหละ เสียงหวอตำรวจ บอกให้จอด ซวยแล้วซิ ตำรวจมาขอดูบัตรไอดี อะไรก็ไม่มี มีแต่พาสปอร์ต แล้ววีซ่าก็หมดอายุแล้วด้วย เจ้าของก็ถามว่าทำผิดอะไร ตำรวจมันก็กวนตีนบอกว่า เอาใบขับขี่มาก่อนแล้วจะบอก มันก็หายเข้าไปในรถเกือบยี่สิบนาที ไอ้เราก็นั่งตุ่มๆต่อมๆ ว่าถ้ามันกลับมาแล้วให้ลงจากรถ เอามือวางบนหลังคา แล้วแยกขา ค้นตัว จะเกิดไรขึ้นว่ะเนี้ยกู โดนส่งกลับบ้าน โดยที่ไม่มีโอกาศได้มีโอกาศมาเกิบของที่บ้านเลยนะ เข้าจะเอาเราไปขังก่อน แล้วก็ส่งกลับเลย เสร็จปุ๊บ ยี่สิบนาทีผ่านไปมันก็เดินมา พร้อมกับมันไฟแวบๆมีรถอีกคันมา ปรากฎว่ารถคันที่มาใหม่เป็นรถลากว่ะ แล้วตำรวจก็เดินมาบอกว่า ประกันหมดอายุนะ คุณไม่สามารถขับรถคันนี้กลับบ้านได้ จึงจำเป็นต้องเรียกรถลากมาพาพวกคุณกลับบ้าน โอ้ย แม่งโล่งอกสัตว์ ที่เป็นตำรวจจากไปแล้วเราก็นั่งรถลากกลับมาบ้าน แล้วเจ้าของก็เสียค่ารถลาก ไปร้อยสิบบาท ระยะทางแค่ห้านาทีเองนะ ตั้งร้อยสิบบาท แพงโครต นี้ถ้าโดนตำรวจตรวจร่างกายนะมึง คงไม่มีโอกาศมานอนเขียนให้อ่านอย่างงี้หรอก  เห้ยหรือว่าพรุ่งนี้ล้างซวยด้วยการซื้อหวยดีว่ะ บาย

 

สวัสดีครับครั้งนี้ครั้งที่แปดสิบสี่แล้ว วันจันทร์ที่ 1 มกราคม เวลาเกือบตีสาม อุณหภูมิ 36'f  หายหน้าจากคอมไปประมาณ เดือนกว่าๆได้ครับ เนื่องจากเนตเล่นไม่ได้ครับ มีอะไรเสียบางอย่าง ตอนนี้เล่นได้ปกติแล้วหละ เข้าสู่ปีที่สี่แล้วที่อยู่นี้ไม่มีอะไรเลย นอกจากทำงาน ทำงาน และก็ทำงาน ตื่นตอนเก้าโมง กลับถึงบ้านห้าทุ่ม นอนตีสอง ได้ ชีวิตมีแค่นี้จริงๆ ขอยืมคำของ จอร์จ เบอร์นาด ชอร์ กล่าวว่า ปีหนึ่ง มี365วัน แต่ละวัีนมี24ชั่วโมง เป็นเวลากลางคืนซะ12ชั่วโมง รวมแล้วได้182วันเข้าไปแล้ว เท่ากับคุณเหลือเวลาทำงาน183วัน ลบวันอาทิตย์ออกไป52วัน เหลือเวลาทำงาน131วัน หักวันเสาร์ออกไปอีก52วัน คุณเหลือเวลาทำงาน79วัน ทว่า4ชั่วโมงของแต่ละวันเป็นเวลากินข้าว รวมเข้าด้วยกันเป็นเวลา60วัน เท่ากับว่าคุณเหลือเวลาทำงาน19วัน แต่คุณมีสิทธิลาพักร้อนอีก15วัน ทำให้คุณมีเวลาทำงาน4วัน หักออกไปอีก3วันซึ่งคุณมักใช่สิทธิลาป่วยหรือลากิจ เท่ากับคุณเหลือเวลาทำงานเพี่ยงวันเดียว แถมมันยังเป็นวันแรงงานซึ่งเป็นวันหยุด ถ้าเช่นนั้น ทำไมคุณจึงเหนื่อยหนักหนา???... ฮ่ะฮ่ะ ทำงานไม่เหนื่อยหรอก แต่เหนือยกับเพื่อนรวมงานมากกว่า ตอนนี้ล่าสุดนะ ในครัวมีเราคนไทยคนเดียว ย้ำนะว่าคนเดียว สามคนเป็นคนเขมร สองคนเป็นคนฮอนดูลัส ไว้ไงเล่าใหม่ละกัน ง่วงแล้วบาย